درمان آپنه خواب می تواند ضربان قلب در وضعیت استراحت در روز را در بیماران مبتلا به پیش دیابت کاهش دهد
اول اکتبر 2020- یک مطالعه ی جدید نشان داد که فشارجریانهوایهموارهمثبت (CPAP)، در شب می تواند ضربان قلب را در هنگام استراحت در روز در بیماران مبتلا به پیش دیابت که دارای آپنه انسدادی خواب هستند، کاهش داده و به نوبه ی خود خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد.
این مطالعه که در تاریخ 1 اکتبر در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شده است، توسط دکترEsra Tasali، مدیر مرکز تحقیقات خواب در دانشگاه پزشکی شیکاگو و دکترSushmita Pamidi ، دانشمند پزشکی خواب دردانشگاه McGillدر مونترال انجام شده است.
این کشف می تواند به طور بالقوه به 1 میلیارد فرد مبتلا به آپنه انسدادی خواب در سراسر جهان، که در میان آنها شیوع پیش دیابت و دیابت بیش از 60 درصد است، کمک کند. علاوه بر این، آپنه انسدادی خواب در اکثریت قریب به اتفاق بیماران، تشخیص داده نمی شود.
یافته های این مطالعه به ویژه در زمان خوبی منتشر شده است، زیرا افراد مبتلا به دیابت یا مشکلات قلبی عروقی از آسیب پذیرترین افراد در برابرCOVID-19 هستند.
دکتر اسراء تسلی،مدیر مرکز تحقیقات خواب در دانشگاه پزشکی شیکاگو، گفت: این روزها بیش از هر زمان دیگری مهم است که به هر روشی که بتوانیم سلامت قلب و عروق افراد را بهبود بخشیم.
این کارآزمایی کنترل شده ی تصادفی، افراد مبتلا به پیش دیابت را مورد مطالعه قرار داد، شرایطی که سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی است اما به اندازه کافی بالا نیست تا بتوان آن را دیابتی دانست. در کسانی که به مدت دو هفته از درمانCPAP استفاده کردند، در مقایسه با افراد گروه پلاسبو، ضربان قلب در حالت استراحت به میزان چهار تا پنج بار در دقیقه کاهش یافت. قابل ذکر است که با درمان بهینهCPAP ، ضربان قلب آنها نه تنها در شب، بلکه در روز نیز کمتر شد.
دکتر تسلی با اشاره به اینکه حتی یک ضربان قلب کمتر در دقیقه در حالت استراحت می تواند میزان مرگ و میر و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد و این قابل توجه است، افزود: کاهش چهار تا پنج ضربان در هر دقیقه در این مطالعه با آنچه از ورزش منظم بدست می آید، قابل مقایسه است. یافته ی مهم ما، کاهش ضربان قلب در حالت استراحت در طول روز و سود قلبی عروقی آن است.
تعداد ضربان قلب در حالت استراحت، کلید اصلی سلامتی فرد است. بالا بودن ضربان قلب در حالت استراحت، استرس قلب را افزایش می دهد. پزشکان می گویند که ضربان قلب در حالت استراحت، یک پیش بینی کننده ی قوی برای مشکلات قلبی و مرگ است. تحقیقات قبلی نشان داده است که در افراد میانسال، افزایش یک ضربان قلب در دقیقه در حالت استراحت، با 3٪ میزان مرگ و میر بیشتر همراه است.
آپنه ی انسدادی خواب نوعی اختلال است که باعث می شود تنفس افراد به طور مکرر در طول شب متوقف گردد، این شرایط سبب کاهش میزان اکسیژن دریافتی شده و خواب آنها را مختل کنند. این یک نگرانی جدی برای سلامتی است و خطر بیماریهای قلبی عروقی مانند فشار خون بالا، سکته مغزی و حمله قلبی را افزایش می دهد. آپنه ی انسدادی خواب باعث خواب آلودگی افراد در طول روز و افزایش هورمون های استرس "جنگ یا گریز" می شود و ضربان قلب در حالت استراحت را در طول شبانه روز بالا می برد.
پزشکان ازCPAP ، برای درمان آپنه انسدادی خواب استفاده می کنند. این درمان راه هوایی فرد را باز نگه می دارد و سطح اکسیژن را در طول شب ثابت نگه می دارد، بنابراین ضربان قلب او را کاهش می دهد. با این حال، دکتر Pamidiمردم را ترغیب نمی کند که بطور آنلاین این دستگاه را خریداری کنند. آپنه انسدادی خواب باید توسط پزشک پس از مطالعه ی وضعیت خواب افراد تشخیص و درمان شود.
دکتر Pamidiگفت: بر اساس این یافته ها، ما از افرادی كه مبتلا به پیش دیابت، دیابت یا مشكلات خواب هستند می خواهیم که از نظر آپنه ی خواب غربالگری شوند.
امروزه ، حدود 80٪ موارد آپنه خواب تشخیص داده نمی شوند. تخمین زده می شود که 50 تا 70 درصد افراد مبتلا به پیش دیابت یا دیابت دارای آپنه خواب باشند.
دکتر تسلی گفت: اکثر بیماران نمی توانند ارتباط بین کیفیت خواب و تاثیر آن بر قلب را درک کنند. بیماران فقط تصور می کنند که آپنه ی خواب سبب خواب آلودگی آنها می شود. من همیشه برای بیمارانم توضیح می دهم که آپنه خواب می تواند برای سلامت قلب و عروق آنها نیز مضر باشد.
دکتر Pamidi، گفت: این مطالعه برای اولین بار تأثیر درمان بهینه یCPAP را بر ضربان قلب در حالت استراحت در روز، بررسی کرده است.
دکتر تسلی و دکتر پامیدی در تحقیقات قبلی خود، دریافته بودند که درمان موثر آپنه خواب باCPAP باعث بهبود سطح قند خون در بیماران مبتلا به پیش دیابت می شود و خطر ابتلا آنها به دیابت را کاهش می دهد.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20201001/Sleep-apnea-treatment-can-lower-daytime-resting-heart-rates-in-patients-with-prediabetes.aspx